2-17 „The Self-Importance of Being Carlos”


Tytuł USA: The Self-Importance Of Being Carlos
Tytuł PL: Zarozumiały Byt Carlosa
Tytuł DE: Gefühlssache
Tytuł FR: Le bon Samaritain

Premiera USA: 19/03/2001
Premiera PL: TVN – 02/06/2001/TVN7 – 13/10/2003
Premiera DE: 12/01/2004
Premiera FR: 15/03/2002

Muzyka:
Herb Alpert & The Tijuana Brass – „The Lonely Bull”
Flashdance – „What A Feeling”
Smashmouth – „Walking On The Sun”

Scenariusz: JOHN RIDLEY
Reżyseria: JACE ALEXANDER

Carlos podczas kolejnego wezwania za wszelką cenę próbuje zwrócić na siebie uwagę ładnej dziewczyny stojącej w tłumie gapiów. Mówi Docowi, że uratował życie poszkodowanemu, który o mały włos nie umarł mu na rękach. Oczywiście Doc natychmiast odkrywa, że to tylko gra i z miną mu przytakuje. Carlos jest wiecznie zamyślony i nie zabiera głosu w dyskusjach Jimmy’ego, Lombarda i Doca. Za każdym razem wyobraża sobie jakąś sytuację i jak zwykle główną rolę odgrywają w nim piękne dziewczyny. Zapytany przez Jimmy’ego co o tym myśli – odpowiada nie! Doc pyta go jak to nie! a Carlos odpowiada mu, że nie chce jeść na obiad już po raz kolejny mięsa. Jimmy mówi mu, że nie mówili o obiedzie tylko o śmierci Bobby’ego. Kolejne wezwanie dotyczy wyciągnięcia z mini-autobusu pary starszych ludzi, uwięzionych na krawędzi wiaduktu. Carlos i Doc stawiając na szali swoje życie ratują ludzi. Niestety staruszkowie są przykryci odłamkami drewna i nie mogą się wydostać. Kobieta mówi, że nigdzie się nie ruszy bez swojego męża. Doc ostatecznie zgadza się by oboje zostali w autobusie do czasu przybycia pomocy. Gdy Carlos i Doc opuszczają autobus nagle pęka lina i autobus spada z krawędzi wiaduktu. Autobus całkowicie się rozpada a dwoje starszych ludzi ginie na miejscu. Po przybyciu na 55. Posterunek wszyscy są przygnębieni ich śmiercią. Jedynie Carlos myśli: „Kolejni ludzie zginęli, kolejny przypadek a wszyscy zawsze po czymś takim chodzą przygnębieni i smutni. Jak długo tak można. Nie mogę z nimi wytrzymać”. Później Carlos i Doc dostają wezwanie na badania psychologiczne związane z ostatnim wypadkiem. Terapeutką okazuje się być młoda i atrakcyjna kobieta. Carlos od razu się podlizuje i pierwszy chce być zbadany. Po długich rozmowach z panią psycholog, Carlos czuje, że to ją szukał przez całe życie i wówczas zaczyna się prawdziwa gra o miłość. Gdy ona pyta Carlosa co czuje, gdy spotyka się z tak trudnymi przypadkami, to Carlos próbując ją urzec swoją troską mówi, że to go bardzo przygnębia i każdy przypadek traktuje jakby był nadzwyczajny i niezwykle ważny. Pani psycholog mówi Carlosowi, że nie pociągają ją troskliwi mężczyźni. Carlos wówczas zupełnie zmienia taktykę i staję się sobą – czyli nieczułym, wulgarnym, skwapliwym i oschłym draniem i mówi: „Nie będę się przejmować śmiercią tych starych pierdzieli”. Pani psycholog bardzo się podoba postawa Carlosa. Następne dni mijają pod znakiem niekończących się opowieści Carlosa o upojnej nocy z panią psycholog i nawet Strażak Lombardo go ignoruje. Carlos próbuje wyciągnąć coś nawet od Alex, która opowiada mu historię swojego imienia. Wreszcie przychodzą wyniki testu. Okazuje się, że Carlos jest niezwykle pozbawiony uczuć i szacunku dla innych. Ta diagnoza kompromituje Carlosa w oczach innych. Teraz waży się jego kariera Sanitariusza. Carlos kłóci się z panią psycholog mówiąc, że ucierpi na tym jego reputacja, a w najgorszym przypadku może zostać usunięty z Brygady Ratunkowej. Pani psycholog go pociesza mówiąc, żeby nad sobą popracował. Carlos ponownie zmienia taktykę i znów staje się miły i uczuciowy, ale to już jej nie przekonuje. Carlos prosi Doca by pomógł mu stać się lepszym człowiekiem. Doc zabiera go o świcie w sobotę na budowę, gdzie pracuje społecznie budując domy. Po chwili dochodzi do kłótni Carlosa z kloszardem, który zabrał z terenu budowy starą muszlę klozetową. Carlos szarpie go i krzyczy by zostawił nie swoje i spadał stąd. Doc próbuje ich rozdzielić i nakazuje biedakowi by zabrał klozet i uciekał. Carlos nie rozumie takiego zachowania i czepia się Doca. Ten mówi mu coś co na jakiś czas odmienia Carlosa: „Chociaż raz postaw siebie na drugim miejscu, a zrozumiesz”. Carlos zaczyna więc pomagać innym: goni po ulicy za kapeluszem przypadkowej kobiety, pomaga nosić kartony starszemu człowiekowi, pożycza pieniądze chłopakowi w sklepie i dodatkowo chodzi wraz z Bosco na wykłady pod tytułem: „współczucie”. Niestety jego pycha bierze górę i znowu zaczyna błądzić. Robi wywiad społeczny z Faith pytając kto nauczył ją dobrego zachowania, a sam tłumaczy się tym iż był od dzieciństwa w sierocińcu i nikt go tam nie nauczył jak się zachowywać wśród ludzi. Na kolejnym wykładzie Carlos opowiada wykładowcy smutną historię i jego pogląd na życie, który całkowicie zmienia go w jego oczach. Niestety po zakończeniu się wykładu Carlos mówi Bosco, że skorzystał z jego recepty i powiedział wykładowcy to co on sam chciał usłyszeć. Gdy na korytarzu pojawia się piękna kobieta to Carlos bez chwili zastanowienia podąża w jej kierunku.

Gościnnie wystąpili:
ERIC BOGOSIAN jako Porucznik Lewis
DAGMARA DOMINCZYK jako Psycholog Jeneca Farabee
NICK SANDOW jako Strażak Joe Lombardo
MONICA TROMBETTA jako Siostra Dana Murphy
JOHN MICHAEL BOLGER jako Porucznik Johnson
ALICE PLAYTEN jako Sandy
JOHN CARTER jako Chuck
BARBARA ANDRES jako Dory
BILL WALSH jako Strażak Bill Walsh
DEREK KELLY jako Strażak D.K.
CHRIS McKINNEY jako Simmons
CATRINA GANEY jako Branson
CHESTER A. SIMS jako Jack
WADE MYLIUS jako Arnie
WILLIAM ESPINAL jako Facet
HAIG KOCHARIAN jako Sprzedawca
SUBHASH MANDAL jako Paul
LAINE D’SOUZA jako Rita

opis: boscorelli

VN:F [1.9.20_1166]
Rating: 0.0/10 (0 votes cast)
VN:F [1.9.20_1166]
Rating: 0 (from 0 votes)

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *